14-پیشینه اراضی موات
تاریخ ارسال : 1404/05/23
🟣
قَالَ النَّبِیُ ص ...رواه الکلینی ج ۵ ص ۲۸۰، عن أبی عبد اللّه علیه السلام عنه صلّى اللّه علیه و آله: مَنْ غَرَسَ شَجَراً بَدْءاً أَوْ حَفَرَ وَادِیاً لَمْ یَسْبِقْهُ إِلَیْهِ أَحَدٌ أَوْ أَحْیَا أَرْضاً مَیْتَهً فَهِیَ لَهُ قَضَاءً مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَسُولِهِ. (من لا یحضر الفقیه ج ۳ ص ۲۴۰)
هر کس نهالى را در زمینى بنشاند، یا نهر آبى بکشد که کسى بر او پیشى نگرفته باشد، یا زمین بایرى را آباد کند، بنا به فرمان خدا و پیامبرش، آن زمین از آن خود او خواهد بود.
🍏زمین موات جزء انفال است که به خدا و رسول و پس از او به امام (ع) تعلق دارد.
🍎اراضی موات به زمینهای غیر آبادی گفته میشود که دارای سه عنصر «مجهول بودن سابقه مالکیت خصوصی»، «عدم مشغولیت به زراعت و مستحدثات در حال حاضر» و «عدم داشتن مالک در حال حاضر» باشد.(جعفری لنگرودی)
در فقه و قانون اراضی موات از مباحات شمرده شده و شخص با حیازت آن مالک زمین میشود.
🍎اصل ۴۵ ق،ا : انفال و ثروتهای عمومی از قبیل زمینهای موات یارهاشده، معادن، دریاها، دریاچهها، رودخانهها و سایر آبهایعمومی، کوهها، درهها، جنگلها، نیزارها، بیشههای طبیعی، مراتعیکه حریم نیست، ارث بدون وارث و اموال مجهولالمالک و اموالعمومی که از غاصبین مسترد میشود، در اختیار حکومت اسلامیاست تا برطبق مصالح عامه نسبت به آنها عمل نماید، تفصیل وترتیب استفاده از هر یک را قانون معین میکند.
🍏ماده ۲۷ق،م:اموالی که ملک اشخاص نمی باشد و افراد مردم می توانند آنها را مطابق مقررات مندرجه در این قانون و قوانین مخصوصه مربوط به هریک از اقسام مختلفه آنها را تملک کرده و یا از آنها استفاده کنند ، مباحات نامیده می شود،مثل اراضی موات یعنی زمین های که معطل افتاده و کشت و زرع درآنها نباشد.ادامه دارد...
