گره گشایی از انتخابات هیات مدیره کانون وکلا
تاریخ ارسال : 1404/05/09
آسیب شناسی در ساختارهای صنفی، بسیار مهم و موثر است؛ زیرا کاستیهای مجموعه را مشخص میکند و زمینه را برای پویایی بیشتر فراهم میسازد.اما شناخت مشکلات، به تنهایی کافی نیست، بلکه اختلافات را دامن میزند.
🔹علاوه بر آن، ما نیازمند «گره گشایی» هستیم. این کار، در توزیع متناسب قدرت و اختیارات موثر است؛ از اقتدارگرایی و سلطه غیردموکراتیک میکاهد و با شفافیتِ اتاق شیشهای، پیوند نهاد مدنی را با اعضا پایدارتر میکند.
🔹با اوج گیری اعتراضها به انتخابات اخیر هیات مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز، این پرسشها به میان آمده که:
▫️بهترین و شایستهتربن نامزدهای هیات مدیره را از کجا بیابیم؟ به جز تبلیغات انبوه و تکراری و غیرهنرمندانه در بهار انتخابات، و یا گفتگو با همکاران، چه راه مطمئنی برای گزینش بهترینها در اختیار داریم؟ آیا پذیرایی باشکوه در تالارهای مجلل، ما را به شایستهترینها میرساند، یا تنها نمکگیرمان میکند!؟
▫️پس از گزینش نامزدهای مناسب، چگونه از برگزاری درست و ایدهآل انتخابات، آرام و قرار یابیم؟
▫️مرجع تاییدات فنی و تکنیکی در انتخابات، برای حصول اطمینان از روند درست و معتبر ثبت و جمع بندی آرا کجاست (چه برخط، چه حضوری)؟
🔹به راستی چرا یک شکایت که میتواند به گونهای منطقی و در چارچوب قانونی مطرح شود، به جنجال و فریاد و هیاهو و هیجاناتی زودگذر تبدیل میشود؟
🔹به گمانم، پاسخ را عمدتا در؛
▫️نبود نظارت کافی
▫️ناتوانی مدیران در جلب اعتماد و اقناع اعضا
▫️عدم شفافیت
▫️دسترسی نداشتن به اطلاعات
میتوان یافت.
🔹گاه میشود که نتیجه انتخابات یا جزئیاتی مهم و اساسی، تردید میآفریند؛ زیرا با الگوهای رایج و یا اسنانداردهای کاری همساز نیستند، اما اعضا به کدام اطلاعات دسترسی دارند تا بتوانند نقض مقررات را مستندا نشان دهند؟
در واقع اعضا نیاز دارند تا جریان امور را در هر مقطعی بتوانند ببینند تا به درستی آن اطمینان حاصل شود. چیزی که برای مدیران -اگر هم بخواهند- کاری است دشوار....
🔹چنین است که در نبود امکان نظارت و نداشتن اطلاعات لازم و عدم اقناع، حتی اعتراضات منطقی و علمی، در غبار برخاسته از هیاهو و هیجانات و تردیدها، گم میشوند و برخوردهای احساسی رخ میدهد، به گونهای که به هر اعتراضی، نگاههای تردیدآمیز افکنده میشود.
🔹با اینکه اعتراضات نوعا رئوس و محتوای مشابه دارند، اما بیان پراکنده آنها ظرف سه روز و رسیدگی هیات نظارت و دادگاه انتظامی ظرف مهلت محدود، عملا نمیتواند وافی به مقصود باشد.
هیات نظارت چگونه با دقت به دهها بلکه صدها اعتراض، در سه روز رسیدگی کند؟ آنهم در شرایطی که بررسی ممکن است نیازمند جلب نظر کارشناسان رسمی دادگستری یا انجام تحقیقات باشد؟
🔹نه تنها در موسم انتخابات، بلکه در تمام دوران مسوولیت مدیران، اعضا نیازمند دیدهبانی از سوی معتمدین، بدون ایجاد التهاب، هستند. باشد که چهرهای موجه از کانون وکلا در انظار عمومی به تصویر کشیده شود؛ اما چگونه؟
🔹 مداخلهی «تشکلهای صنفی».
پس از اصلاح شیوه نامه کارها و تجهیز به ابزارهای امن، ناچاریم از «تشکلهای صنفی»، بیشتر و بهتر استفاده کنیم: ارگانهای صنفی در میان وکیل و کانون، که از افراد همسو و با طرز فکر مشابه به وجود میآیند و ساختاری رسمی و شناخته شده با مرامنامه آشکار دارند.
هموندان و سمپاتها، افکار خود را پس از پردازش کامل در درون تشکل، از زبان این تشکلها در کانون بیان میکنند.
🔹تشکلها میتوانند علاوه بر تاثیرگذاری بیشتر، سیاستها و راهکارها و اعتراضات و اقدامات لازم را به نمایندگی از اعضای خود به نحوی منسجم و کارآمد دنبال کنند وگرنه، ما به تعداد هر وکیل، سلیقه و رفتار و کنش و واکنش خواهیم داشت.
وکلا خود را صاحبنظر و منشا اثر میدانند و گاه به واسطه قاطعیت و یکسونگری -که از تبعات ناخواسته اشتغال به وکالت است و از آن گزیری نداریم- تحمل عقاید دیگران، دشوارتر از مشاغل دیگر به نظر میرسد؛ چنان دشوار، گویی در دادگاه بگوییم حق با طرف مقابل است!
🔹در جمع بندی، این پیشنهادات بیان میگردد:
۱- تقویت و رسمیت تشکلها و تعریف کارکرد آنها.
۲- شفافیت تصمیمات مدیران.
۳- دسترسی به اطلاعات و روند انجام کارها از طریق دیدهبانی تشکلها.
۴- اصلاح مقررات برای تضمین درستی روند امور
۵- تهیه نرم افزار انحصاری و پیشرفته و امن انتخابات، با ویژگیهای حرفهای و فنی اطمینان بخش و قابل راستی آزمایی.
۶- حضور ناظران تشکلها در بدنه یا حاشیه هیات نظارت بر انتخابات.
علی حسنپور مافی
وکیل پایه یک دادگستری
