تفاوت تعیین مهریه در عقد نکاح دائم و موقت
تاریخ ارسال : 1404/07/22
تعیین مهریه در عقد نکاح موقت، هنگام انعقاد عقد، ضروری ولی در عقد نکاح دائم، اختیاری بوده و مشخص کردن حداقل مهری که مالیت داشته، میزان و نوع آن معلوم باشد و طرفین بر آن توافق و رضایت داشته باشند، صحیح خواهد بود. هر شخصی، می تواند نوع و میزان مهر را مشخص نماید و مهم توافق و رضایت زن و مرد، بر آن است.
هر چند به لحاظ عرفی، زن و مرد، قبل از وقوع عقد نکاح، مثلا در مراسم خواستگاری، مهریه زن را مشخص و تعیین کرده و با توافق به عمل آمده در خصوص تعیین مهریه زوجه، به دفترخانه ازدواج مراجعه می کنند، با این حال، بر اساس قانون مدنی، تعیین مهریه در عقد نکاح دائم، ضروری نیست. به این معنا که به لحاظ قانونی، این امکان وجود دارد که حتی پس از عقد نکاح دائم، زن و مرد، با توافق با یکدیگر، مقداری مهریه مشخص کنند. البته لازم به ذکر است که تعیین مهریه در عقد ازدواج موقت یا صیغه، الزامی و ضروری است و امکان عدم مشخص کردن مهر در ازدواج، صرفا مختص عقد نکاح دائم است.
در توضیح مشخص نکردن مهریه در عقد ازدواج، لازم به توضیح است که همانگونه که در قسمت قبل نیز اشاره کردیم، به لحاظ شرعی و قانونی، تعیین مهریه عقد موقت، الزامی بوده به عبارتی، عدم مشخص کردن مهر در ازدواج موقت، سبب بطلان عقد خواهد شد ولی در نکاح دائم، اینگونه نیست.مهریه در عقد موقت بر اساس موازین فقهی و قانون مدنی ایران دارای ویژگیهای منحصر به فردی است که آن را از مهریه در عقد دائم متمایز میسازد، به گونهای که طبق ماده ۱۰۹۵ قانون مدنی، عدم تعیین مهریه در عقد موقت موجب بطلان عقد میشود.زیرا مهریه در این نوع عقد به عنوان یکی از ارکان اساسی محسوب میگردد، در حالی که در عقد دائم ، عدم ذکر مهریه صرفاً موجب میشود زن مستحق مهرالمثل شود و خللی به صحت عقد وارد نمیآورد
