شرط «حق تعیین مسکن» چیست؟
تاریخ ارسال : 1403/11/03
شرط حق تعیین مسکن یکی از شروطی است که زوجین میتوانند هنگام عقد ازدواج در عقدنامه ذکر کنند. بر اساس این شرط، زن این حق را پیدا میکند تا محل سکونت مشترک را انتخاب کند. این شرط تأثیرات مهمی بر روابط زوجین و حق و تکلیف آنها دارد. باید توجه داشت که چنین شرطی باید صورت صریح و واضح در عقدنامه قید شود تا قابلیت اجرایی داشته باشد. این شرط، حق تمکین زن را تحت تأثیر قرار میدهد؛ به این معنا که اگر زن محلی را به عنوان مسکن انتخاب کند، شوهر حق اعتراض ندارد. همچنین این شرط به زن امکان میدهد تا در انتخاب محل زندگی نقش اصلی داشته باشد و استقلال بیشتری در زندگی مشترک خود احساس کند. با این حال، زوجین باید با آگاهی کامل نسبت به درج آن اقدام کنند تا از بروز اختلافات در آینده جلوگیری شود.
آثار شرط حق تعیین مسکن به نفع زن
1. سلب حق تعیین مسکن از شوهر:
به طور معمول، طبق ماده 1114 قانون مدنی، تعیین محل سکونت با شوهر است. اما با درج این شرط در عقدنامه، زن اختیار انتخاب محل سکونت را خواهد داشت و شوهر موظف به سکونت در محلی است که زن تعیین میکند.
2. عدم الزام زن به تمکین در محل موردنظر شوهر:
اگر زن حق تعیین مسکن را داشته باشد، شوهر نمیتواند زن را مجبور به سکونت در محلی کند که او تعیین نکرده است.
3. حفظ استقلال بیشتر زن در زندگی مشترک:
این شرط میتواند استقلال بیشتری به زن بدهد و از اختلافات احتمالی در انتخاب محل زندگی پیشگیری کند.
4. حمایت قانونی از حق زن:
اگر شوهر از اجرای شرط خودداری کند، زن میتواند از طریق مراجع قضایی، حق خود را مطالبه کند.
