بهترین راهکار اخذ سند برای زمینهای قولنامهای
تاریخ ارسال : 1403/07/22
شاید برای شماهم پیش اومده باشه که برای سرمایهگذاری یه قطعه زمینی رو در یکی از روستاهای کشور از یکی از اهالی اون منطقه خریده باشید. معمولاً هم این معاملهها بدون مراجعه به محضر و صرفاً با یک کاغذ و قلم انجام میشه واگه خیلی هم بخوایم محکمکاری کنیم میدیم دونفر شاهد زیرشو امضا کنن.
(مردم به این سندها میگن سند قولنامهای که البته اصطلاح درستی نیست و باید گفته بشه سند مبایعهنامه عادی)
اما متأسفانه بعد از معامله کم کم اختلافای بین فروشنده و خریدار شروع میشه. یکی از مهمترین اختلافها اینه که خریدار سند میخواد اما فروشنده نمیتونه به خریدار سند بده چون خودش صاحب سند رسمی نیست یا به عبارت دیگه خودش هم مالک قولنامهای هست.
حالا در اینجور مواقع خریدار بینوا که جز فروشنده هیچ کس دیگهای رو نمیشناسه چه باید بکنه؟ چه جوری باید سند بگیره؟ متاسفانه نه مراجعه به اداره ثبت فایدهای داره و نه مراجعه به دادگاه، چون این مراجع به خریدار میگن که باید اطلاعاتشو کامل کنه و مالک اولیه زمین یا صاحب سند رسمی رو پیدا کنه.
پس اگر خریدار هیچ اطلاعاتی درباره ایادی قبل و صاحب سند رسمی نداشت و فقط فروشنده رو میشناخت چه باید بکنه؟
خوشبختانه در این گونه موارد قانونگذار راهکاری رو درنظر گرفته که با استفاده از اون میشه برای این دسته از خریدارها (که تعدادشونم کم نیست) سند صادر بشه.
طبق قانون تعیین تکلیف اراضی فاقد سند، اگر زمینی سابقه ثبتی داشته باشه اما ذینفع اطلاعاتی راجع به اون نداشته باشه امکان این رو داره تا از طریق مراجعه به هیأتهای حل اختلاف ثبتی رای به صدور سند بگیره.
