آیا عقد آریایی اعتبار قانونی و شرعی دارد؟
تاریخ ارسال : 1404/06/21
در ابتدا باید بگوییم که قانون مدنی ایران در خصوص الفاظ ازدواج بیان می کند که « نکاح، واقع می شود به ایجاب و قبول، با الفاظی که صریحا دلالت بر قصد ازدواج نماید.»
مطابق این ماده برای نکاح الفاظ خاصی تعیین نشده است اما با توجه به اینکه بر اساس اصل ۱۶۷ قانون اساسی، در موارد سکوت یا اجمال قانون باید به شرع مراجعه کنیم، در اینجا می توان از حیث حقوقی الفاظ خاصی را برای انعقاد نکاح لازم دانست.
در شرع، با وجود اینکه فقها در خصوص عربی یا فارسی بودن الفاظ نکاح اختلاف نظر دارند، اما اکثریت فقها بر این نظرند که الفاظ خاصی در انعقاد نکاح لازم است و زن باید بگوید : «زَوَجتُک نفسی علی الصداق المعلوم» یعنی خود را به همسری تو درآوردم با مهریه تعیین شده و مرد، بعد از آن، بگوید: «قَبِلتُ التزویج» یعنی ازدواج را قبول کردم.
در کل نظر اکثر فقها بر این است که الفاظی با معانی «خودم را به نکاح تو در آوردم» از جانب زن و «ازدواج را قبول کردم» از جانب مرد بر زبان آورده شود.
از آن جایی که عقد آریایی هیچ جایگاهی در قانون و شرع ما ندارد، دارای اعتبار قانونی هم نمی باشد؛ بنابراین عقد ناشی از آن باطل و فرزندان حاصل از آن نامشروع می باشند.
