حضانت طفل: رویکرد تخصصی حقوقی و مواد قانونی مرتبط

تاریخ ارسال : 1403/10/21

حضانت طفل یکی از دعاوی خانوادگی است که بر اساس مصلحت کودک و حقوق والدین تعیین می‌شود. مطابق با ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت طفل تا سن ۷ سالگی (شمسی) با مادر و پس از آن تا رسیدن به سن بلوغ شرعی (۹ سال تمام قمری در دختر و ۱۵ سال تمام قمری در پسر) با پدر است که مطابق با تبصره ماده فوق تعیین در صورت بروز اختلاف در حضانت تعیین، دادگاه با رعایت مصلحت کودک ترتیب دیگری را ممکن است مقرر کند.

 همچنین، بر اساس ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده، دادخواست حضانت باید به دادگاه خانواده تقدیم شود و تصمیم‌گیری در این زمینه بر اساس شرایط محیطی، وضعیت اخلاقی والدین، و امکانات مالی انجام می‌شود. به موجب ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، در صورتی که حضانت توسط هر یک از والدین موجب آسیب به کودک شود (مانند اعتیاد یا سوءرفتار)، دادگاه می‌تواند حضانت را سلب نموده و به دیگری واگذار کند.

وکیل حرفه‌ای در دعاوی حضانت نقش مهمی در تأمین منافع موکل و دفاع از حقوق کودک دارد. تنظیم دقیق دادخواست، استناد به مدارک مؤثر، و ارائه دلایلی چون سلامت روانی، توان مالی، و صلاحیت اخلاقی والدین، تأثیر مستقیم بر رأی دادگاه خواهد داشت. حضور وکیل متخصص در موضوع حضانت، به دلیل آشنایی با رویه قضایی و تسلط بر مواد قانونی مرتبط، احتمال موفقیت در این دعاوی را افزایش داده و از تضییع حقوق کودک و والدین جلوگیری می‌کند.